de ziekenhuisopname zit er op!

in het ziekenhuis vond ik het vreselijk!
bij de eetmomenten mochten we niet bij zijn dus we moesten 5 keer per dag de afdeling of het ziekenhuis verlaten wat erg vervelend was vooral voor kyana. elke keer dat we weer weggingen reageerde ze heftiger en verdrietiger, we mochten niet weg.. 1 keer trok ze me zelfs aan de haren omdat ze me niet wilde laten gaan. dat vond ik vreselijke momenten! de eetmomenten gingen dan om de maaltijden en het fruit.  en de laatste keer afscheid was bij het slapen gaan.. de middagslaap kwam achter het eetmoment aan dus de verpleegster legde kyana dan in bed
, en `savonds had kyana gewoon haar knuffeluurtje met andre en legde vervolgens andre haar ook in bed en als kyana dan sliep gingen we naar huis, alleen had kyana dat in de gaten en gingen we dus de dagen erna  om 20.00 uur naar huis of ze nu sliep of niet.

Kyana liet in het ziekenhuis  hetzelfde eetgedrag zien als thuis, en ze conluderen daaruit dat kyana een paar keer een traumatische ervaring op gedaan moet hebben met betrekking tot het eten: eerst al de de bijna verstikking in de fles de eerste nacht, waarbij ik haar nog net op tijd aan het huilen kon maken en dus weer ging ademen, daarna de obstipatieklachten die ze kreeg (als gevolg door het eten) en de keren erna dat ze regelmatig verslikte in de flesvoeding tot we over gingen op de johannesbrooditmeel. tegen die tijd was het ook al weer zover dat ze over moest op de vaste voeding, die ook weer zijn problemen gaven en dus hebben we gewacht met de broodmaaltijd tot ze bijna 1 jaar was. ook dit kee ging dat niet altijd even goed, en verslikte ze zich diverse keren.. zo ook met de rest van de vaste maaltijden. het veslikken komt nu niet meer voor, maar de kinderarts denkt dat het zon traumatische eraring is geweest voor haar dat ze een blokkade heeft opgebouwd en die moeten we nu dus zien te doorbreken. we beginnen met videohome training en vandaar ut zullen we wel het een en ander meekrijgen  om haar naar een normaal eetpatroon te krijgen.
wat ik wel heel vervelend vond van het ziekenhuis was dat we  het eten niet mochten opdringen, dit zou alles alleen maar erger maken, maar toen ik er vrijdagmorgen om half 9 kwam zag ik iets heel anders van een verpleegster daar! ik hoorde kyana al huilen toen ik de afdeling op kwam dus ik versnelde mijn pas om te gaan kijken wat er was... ik heb er zeker 10 minuten gestaan, en de verpleegster pakte kyana `s hand en dwong hem naar haar mond net zo lang tot kyana een hap nam.... ik was een beetje verbaast dit te zien want wij mochten dit niet doen.. heb haar  er ook wel wat van gezegt en in het verslag zeiden ze dan ook best negatieve dingen daarover.. maar het is mijn kind, wij mochten niet dwingen dus sta ik het ook niet toe van anderen!

ik was even weggegaan van de afdeling omdat ik het niet kon aanzien en toen ik terug kwam op de afdeling was het klokslag half 9 en ben ik ook meteen de kamer binnegekomen, of ze dr eten nu op had of niet.. en t viel me op dat de verpleegster op een heel ander toon tegen kyana praatte als voor die tijd  toen ik stond te kijken. vanaf dat moment liet kyana zich eigenlijk zonder dwang maar wel met hulp voeren, en at ze ook gewoon haar pap. ze had inmiddels al wel een half schaaltje leeg, en ik gaf aan dat ik dat al heel knap vond van kyana, immers normaal komt er veel minder in dus je kan niet verwachten dat ze zon schaal dan ineens leeg eet! dat moet je langzaam weer opbouwen. gelukkig mocht ze die dag ook naar huis, en tot nog gaat het best goed, we stellen wel minder hog eisen aan kyana dan ze in het ziekenhuis deden,  ik vind het belangrijker dat ze in ieder geval van elke maaltijd iets eet, al is het maar de helft van wat we aanbieden! dat is dan al heel wat meer als voordien en daar zijn we dan ook blij mee. we bouwen het gewoon langzaam op, en we zien wel wanneer die videohome training begint want daar hebben we eigenlijk na het gesprek met de kinderarts niets meer over gehoordt van hoe of wat..

we waren gelukkig al een beetje op de goede weg, want een week voor opname was ik al met kyana begonnen om `sochtends samen een bordje brinta te gaan eten en dit ging al redelijk goed.

ik was bang door dat de opname zo erg gericht was o het eten kyana en nog grotere negatieve ervaring zou krijgen dan ze al had en dus alles weer was verpest, maar bij thuiskomst ging het eigenlijk al heel goed, beter ook wel dan voorheen, dus misschien is de taboe nu doorbroken!

het resultaat van het bloedonderzoek bij kyana

vandaag hadden we dan de afspraak bij de kinderarts voor de resultaten van het bloedonderzoek, die leken voor zover zij kon zien goed en vreemd genoeg was het ijzergehalte ook beter dan verwacht! Aan de ene kant op zich goed nieuws natuurlijk, aan de andere kant weten we nu nog steeds niks! Daarom zal Kyana op 10 januari worden opgenomen in het ziekenhuis zodat ze een beter beeld krijgen van haar eetgedrag, want misschien zijn er dingen die wij niet verteld hebben omdat het voor ons normaal is en wat wel relevant is om te vermelden.

De kinderpsygoloog is dus nu van de baan, ze vond die niet nodig aangezien ze nu denkt dat het niet aan ons ligt, dus moeten we het in een andere hoek gaan bekijken.

we zullen zien waar dit nu op uit komt..

leuk vindt ik het niet met het vooruitzicht dat kyana straks 7 tot 10 dagen niet thuis zal zijn....

het gaat helemaal niet goed volgens mij....

met andre over het bezoek aan de huisarts gesproken, en hij vroeg zich af of we niet met kyana naar enschede zouden kunnen voor een onderzoek en oordeel.

vond ik een prima idee, dat werpt misschien nieuw licht op ons probleem met haar.de huisarts dus gebeld en de assitente zou het overleggen, wel kon ze me vertellen da donderdag 15 dec een afspraak hebben bij de kinderarts in winterswijk, maar ik moets na 11 uur maar even terugbellen  dan weet ze of we naar enschede kunnen.

dat zou dus tussen half 12 en 12 uur worden want kyana moest naar het consultatieburo.ook daar werd het niet zo als verwacht... ze was gegroeit, maar haar gewicht was naar beneden gegaan,en was zorgelijk... kyana moet dus naar een dietist.zit ik later met kyana in de auto het gesprek met die assistent van de dokter en  dat met het cb te overdenken en dacht ik: verhip! zei ze nu donderdag de 15e?

das wel heel erg snel! en waarom wilde de huisarts perse die afspraak zelf maken?

ik bel dus terug, en ja het is inderdaad donderdag de 15e.... maar liever nog 1 keer in winterswijk want anders krijg je weer een lange wachttijd omdat kyana niet bekend is in enschede

is er iets aan de hand wat de dokter misschien vermoed maar ons nog niet wil zeggen?

hoe meer we er over nadenken hoe meer zorgen we krijgen,morgen zullen we het ook nog niet weten, want er moet natuurlijk eerst onderzocht worden, tja.. en die onderzoeken kennen we nu zo langzaam aan wel daar....

ik weet, er is iets aan de hand, al 2 en een half jaar, maar waarom kijken ze dan gewoon niet verder dan hun neus lang is, waarom altijd maar op 1 punt concentreren en het dan weer van de hand af doen omdat dat het niet lijkt te zijn? we worden er een beetje moedeloos van,maar ik hoop dat dit keer de keer is dat de huisarts en het zieknhuis nu eindelijk in zien dat ze wat mankeert, want zeg nu zelf: een kind van 2 die bijna altijd wallen onder de ogen heeft, bleek ziet en zelf vraagt om 11 uur sochtends of ze naar bed mag  niet goed eet en groeit en soms echt heel veel drinkt, dat is toch ziek? dat heeft toch wat onder de leden????

morgen dus meer over het vervolg bij de kinderarts!

op controle geweest bij de huisarts met Kyana

vandaag weer met Kyana op controle geweest. de doc vroeg hoe het was en ik vertelde mijn verhaal.hij heeft geluisterd naar de longen, maar kon wederom niks horen.wilde kijken naar haar beentjes maar omdat ze een majo aanhad liet ie dat maar achterwege. ook nog even aan de buik en zo gevoeld, toen gevraagd hoe lang we nu met de problemen zitten, en toch maar weer een verwijzing voor de kinderarts... daar gaan weer, voor de zoveelste keer!

we zijn nu een week of 6 verder....

inmiddels zijn we nu een week of 6 verder, Kyana is  in die tussen tijd nog een paar keer ziek geweest, en t lijkt bijna gewoon niet over te gaan. de laatsye keer dat ze koorts/verhoging had was afgelopen weeken tijdens het sinterklaas feest. gelukkig was ze niet te ziek om sinterklaas te vieren!

Kyana heeft nu van de huisarts een ander pufje erbij gekregen om te proberen voor 2 weken.

dit zijn ontstekingsremmers en we moesten bijhouden wanneer we merkten dat ze rochelde en/ of piepte. dat piepen zit wel goed, dat horen we eigenlijk nooit, we hebben haar wel eens horen "zagen" dat rochelen heeft ze zeker nog een week na het begin van het gebruik van dr nieuwe medicijnen gedaan, maar lijkt nu beter te worden. als ik het hoor, dan is het vaak net na het wakker worden.

rond de 12e van deze maand moeten we weer bij de huisarts komen om te laten weten hoe het nu gaat. ze is in ieder geval niet meer verkouden, het hoesten is ook mindert, en wat vooral belangrijker is : tot nog toe is het niet terug gekomen! dus volgende week zal ik wel meer weten wat dit betreft.

En vorig weekend natuurlijk  pakjesavond!

dit vierden we bij mijn moeder thuis gezamelijk met alle kids,mijn broer, rob dirjan en jelle, dus het was een gezellige drukte! De sint kwam ook nog op bezoek en nam een flinke zal vol kadootjes mee. Kyana was er wel van geschrokken en kroop zo snel als ze kon onder de tafel. dat was wel grappig om te zien!  Kyana kreeg een mooie speelkeuken, een mandje met artikelen die ze ook weer bij haar keuken kon gebruiken, haardingetjes en een serviesje en natuurlijk  Perpernoten!

De sint kon ze niet zo goed waarderen, die vondt ze toch nog wel een beetje eng, maar de pieten vindt ze toch zo aardig!

ze was erg onder de indruk van dit alles en was nog als in  een roes toen de sint en zijn pietermannen weer weg waren.

in mijn foto album kan je de fotoos gaan bekijken!

vervolg van ons heftig weekendje met Kyana

Kyana heeft dus aan de pufjes gezeten en de woensdag daarop toen we een afspraak hadden met onze huisarts vertelde hij ons dat kyana niks mankeert!

hoezo zou kyana niks mankeren? de dokter bij de hap schrijft toch niet voor niks een pufje voor? ik kreegt een beetje het idee dat ik niet eht serieus genomen werdt bij mijn eigen huisart en raakte er erg door in de war. we moesten stoppen met de pufjes want die had ze niet nodig volgens hem! ik ben gestopt, maar al gauw werdt kyana weer de kyana die we dat weekend hadden gezien en at ze weer niks.... we zijn dus weer op nieuw begonnen met de pufjes, en kyana werdt weer zoals we haar kenden... nu komt ze ook in de peuterpubertijd dus dat zit er dan ook wel een beetje bij, en dat maakt het alleen maar moeilijker allemaal voor haar, maar ook voor ons. na een tijdje zijn we langzaam aan weer gaan afbouwen met de pufjes tot ze niets meer had, maar we zijn er van het weekend weeropnieuw mee begonnen, want de vrijdag voor we mijn verjaardag gingen vieren werdt kyana weer ziek, ze snotterde weer en klonk weer benauwd. het weekend van mijn verjaardag leek mee te vallen, maar na het weekend begon het alweer...... zo is ze nu  de hele week alweer verkouden en lijkt ze op momenten benauwd te zijn, ook hoest ze vooral `snachts heel veel....

t lijkt dus dat mijn huisarts er toch naast zit, ik moet dan toch maar weer een afspraak maken om eens te zien wat ie er nu van gaat zeggen... al heb ik er geen vertrouwen in dat hij het verder laat onderzoeken, en denkt van daar heb je dat zeur mens weer!

Roken doen we nog steeds niet binnen, en dat blijven we ook doen.

voor de rest veranderen we nog niets tot we die zekerheid ook hebben dat kyana het heeft en we verder kunne hiermee...

ik baal er alleen wel heel erg van dat ik gewoon steeds weer terug moet naar de huisarts omdat ze voor de zoveelste keer ziek is...... dat is gewoon niet leuk meer.

een heftig weekendje achter de rug met Kyana...

we hebben een heftig weekendje achter de rug met Kyana.

Kyana was een tijdje geleden ziek geweest en werdt er eigenlijk niet veel beter op de laatste tijd.ze kreeg een griepje, werdt erg verkouden en het leek wel of ze dat ook alleen maar bleef!

Vorige week had ik haar al thuisgehouden van school omdat het echt niet lekker met dr ging, en ze werd snachts zeker wel een keer of 2 tot 3 huilend wakker.toen ze vorige week steeds meer ging hoesten, heb ik een hoestdrankje voor dr gehaals met vloeiare paracetamol in de hoop dat het beter zou worden, maar kyana knapte maar niet op.. sterker nog ze werdt alleen maar zieker!

Zaterdag was echt een toppunt, we kenden onze eigen kyana niet meer terug, ze gooide met haar speelgoed wilde sinds vrijdag al niet meer eten en drinken. ze begon ons zelfs te slaan omdat ze zich zo vervelend voelde. ook huilde ze bijna de hele dag door om het kleinste dingetje Dit was gewoon geen goed teken! ik maakte goed zorgen om haar en zei tegen andre dat we ermee naar de huiartsenpost moesten, want er was gewoon wat an de hand met haar.

Andre nam haar op schoot, en luisterde op een gegeven moment naar haar ruggetje en zei: bel maar meteen! ze rochelt alsof het niets is, waarop ik zei dat ze dat wel vaker deed zeker als ze ziek of verkouden is, maar dat was volgens die artsen die haar nakeken altijd goed.

ik heb gebeld( ik dacht zelf meer aan een longontsteking) en kyana kon er om half 2 terecht. rond 1 uur werd ze wakker dus ze had haar slaap gelukkig wel gehad, al zag je het er niet vanaf. we kwamen aan bij de HAP, en toen zei de dokter laten we meteen maar even luisteren,en luisterde naar de longetjes van kyana. de bleken helemaal vol te zitten, en we kregen de diagnose: 

ze zei, jah .... aangezien ze al weken hoest, ziek is geweest en blijft,en ze al een antibioticakuur heeft gehad..... en toen dacht ik : kunne we nu niet zo veel voor haar doen... dat hadden we immers al zo vaak gehoord, en de moed zonk me weer in de schoenen zo van, nou dan zal ze wel denken: heb je weer van die overongeruste ouders.....!

ze ging verder:

en het een heel tenger poppetje is, en tegen mij : maar goed dat ben jij eigenlijk ook wel...

en ze behoorlijke wallen heeft onder haar ogen die blauw kleuren, denk ik dat we er maar eens een pufje voor gaan geven... want dit laat zien dat ze toch wel een asmatische bronchitus  heeft........

ik viel even stil, moest het even verwerken want, dit hadden we gewoon 2 jaar geleden al aangekaart bij de artsen! maar nee dat was het niet en we waren veel te bezorgd!

die operatie  die kyana heeft gehad is dus misschien niet eens nodig geweest als ze gewoon goed hadden gekeken en hadden geluisterd naar ons... er staat toch in de dossiers dat ramona en kevin het ook hadden en dat andre het zelf ook heeft! waarom wuiven ze dat dan zo gemakkelijk vn de kaart en sluiten ze dat dan  niet meteen eerst uit waarom wordt er dan niet als eerste daar nagekeken als je weet dat er al een achtergrond voor is? 

het verbaasde ons heel erg dat een arts die  heel kyana niet kent dit gewoon in een oogopslag ziet aan kyana en dit direct onderzoekt! dat snap je toch gewoon niet??

Kyana kreeg dus een receptje mee voor een pufje en die moeten we 4 keer per dag toedienen.

dit is makkeleijker gezecht dan gedaan bijn zon peuter, wat een ellende zeg!

kyana laat steeds als het kapje over de mond gaat helemaal in paniek en ik kon het gewoon niet aanzien... het deed me zo zeer! ik weet ook wel dat het goed is voor haar en dan ze dan meer ademruimte krijgt, maar bah wat is het toch vervelend om te zien dat je kindje in paniek raakt en gewoon alles probeert om dat kapje maar niet over de neus te krijgen.

nu gaat het inmiddels al wel iets beter, maar ze is er nog steeds bang voor en ik heb de indruk dat niet alle pufjes helpen . maar goed das dan weer voor woensdag om dat te melden bij onze huisarts

die heb ik ook maar even gebeld om melding te maken van wat er van het weekend voorgevallen was, en kyana moet nu woensdag op controle komen om te zien of de ventolin aanslaat en omdat het wel zinvol was te laten testen welke alergieen en of er allergien zijn bij haar.

ik hou jullie op de hoogte! (dan ben ik ook mijn verhaal weer even kwijt, want ik moet er zelf nog wel heel erg aan wennen dat ze toch astma heeft, dit heeft me toch wel heel diep geraakt)

ik laat het allemaal nog even op me inwerken, en dan zullen we wel zien hoe het uitpakt, ik heb nog geen idee wat me te wachten staat allemaal, maar daar zal ik dan wel snel genoeg achter komen denk ik

kyana is naar de peuterspeelzaal geweest

Gisteren was het dan zover!

Kyana mocht komen spelen op de psz.

om kwart over 1 sprongen we op de fiets, en fietsten richting de peuterspeelzaal.

Kyana genoot net als latijd van de rit en toen we aan kwamen op de psz wist ze niet hoe snel ze van de fiets af moest komen om te gaan spelen met al die kindjes. ze stapte eerst al de verkeerde klas in, maar goed das ook lochisch ook die deur stond open, er waren allemaal kindjes dus  is dat het eerste wat ze doet. toen ikhaar gevonden had , heb ik haar meegenomen naar haar eigen klasje, en ze is gelijk gaan spelen. ze genoot er zichtbaar van~

na een uurtje ben ik naar huis gegaan, Pinguin moest blijven van Kyana en ze zwaaide me uit. ze vond het wel een beetje raar dat ik wegging maar ze vond het goed, en speelde weer vrolijk verder. om half 4 heb ik haar samen met roy van school gehaald, en ze waren lekker buiten aan het spelen. toen kyana me zag rende ze op me af en ik kreeg een dikke knuffel van haar. ze was blij me weer te zien, en ook roy kreeg een dikke knuffel.

thuis hebben we lekker gegeten, en na het eten is kyan op tijd naar bed gegaan want ze viel al bij andre in de armen in slaap, maar toen ik thuis kwam van mijn werk werdt ze wakker en is ze nog een uurtje op geweest, waarna ze uiteindelijk is gaan slapen.

Volgende pagina »